ای ابتدای غربت بی انتها فراتای شاهد همیشگی ماجرا فراتبا دسته بسته رفتم از این کربلا فراتبا داغ مانده بر دلم از یار رفته ام واللهِ پیر کرده مرا در جوانی امخرده مگیر نیلی ام و ارغوانی امدانی چرا چنین شده قد کمانی ام؟تا شام رفته ام، سر بازار رفته ام آ

گفتیم کربلا... دلمان بی هوا گرفت آری دل غریبه و هر آشنا گرفت یادش بخیر، یک دهه از داغ روضه ها ناله زدیم پای تو تا این صدا گرفت ای خوش به حال آنکه نگاهت گرفتش و ای خوش به حال آنکه برات از شما گرفت ای خوش به حال آنکه ز دستان فاطمه یک اربعین زیارت کرببل

من آن عقیله، بضعه ی پاک بتولممن روضه خوان مقتل آل رسولممن کوه صبرم، داغِ غم بسیار دیدممن مادرم بین در و دیوار دیدممن فرق خونین پدر را دیده ام... آهدر طشت خون، لخته جگر را دیده ام... آهای وای من دیدم تمام صحنه ها رابالای تل، غوغای شمر و ضربه ها رامن ک